من میدونم یه چیزی درونمه من میفهمم وجودشو حس میکنمش درداشو میریزه توو من الان هم دارم حال اونو منعکس میکنمش من میفهمم توقع دارن از من نباید منو غمگین ببینن ولی میدونی یه بغضی توو گَلومه بدجوری سنگینه سینم من این بغضو میشناسم پُره از دردای تازه از درونِ من فحش میده بهت پُر حرفای کاذب من این گرگو میشناسم توو خودم بزرگش کردم و حالا هی برمیگرده توو من وقتی دروازه بازه من این بغضو میشناسم پُره از دردای تازه از درونِِ من فحش میده بهت پُر حرفای کاذب من این گرگو میشناسم توو خودم بزرگش کردم و حالا هی برمیگرده توو من وقتی دروازه بازه دکتر یه کم دیره برا این حال بدجوری پیله کرده این بار ولی من بازم از پسش بر میام میتونی صدام کنی پیرمردِ این کار دیوارا میخورن منو عقربه ها همو میکِشن عقب یه سری آدم چیز خورن جلو یه سریشون هم که چیز کِشن عقب اسمش بَده پولش خوب جنسش تره دودش توپ هیکلش غلط اندازه دماغو بگیره درمیاد جونش زود اما نونش خون ( دکتر راد ) جر میده پیرهن منو دکمه هامو پاره میکنه توو نگاش یه چیز میبینم که اصاً با من حال نمیکنه پرخاش ، منفیه حرفاش و غم توو چهرش یه ردِ فحاش اون پُره از مردم شهر و ، شهر پُره ا رد کفشاش من این بغضو میشناسم پُره از دردای تازه از درونِِ من فحش میده بهت پُر حرفای کاذب من این گرگو میشناسم توو خودم بزرگش کردم و حالا هی برمیگرده توو من ، وقتی دروازه بازه یاس ، یه بحث شبِ نحس و ترس ، میگیره بحث بالا نمیدونستی اینو بالاخره یه روزی ، اونم میده پس کارما هی دست رو دست ، بی هدف بازیاش همش بی روح اون توو آینه با خودش دعوا و انقد جیغ و گریه تا بیاد ازش بیرون من این بغضو میشناسم ، پُره از دردای تازه از درونِِ من فحش میده بهت ، پُر حرفای کاذب من این گرگو میشناسم توو خودم بزرگش کردم و حالا هی برمیگرده توو من ، وقتی دروازه بازه من این بغضو میشناسم ، پُره از دردای تازه از درونِِ من فحش میده بهت ، پُر حرفای کاذب من این گرگو میشناسم توو خودم بزرگش کردم و حالا هی برمیگرده توو من ، وقتی دروازه بازه
نظرات کاربران
