میخوام شعر بنویسم تو آیفونمم مینویسم از قلم و کاغذم خبری نیست تازه این یکیم مثل خونه خوبه رو بیت مغز در رفته مینویسم بعدا آقا نادر زیرشو عوض میکنه هه مگه داریم بریم من از اون دسته افراد رکم که رد داده مخم رو افکار پرم من متنفرم از جای بلند تو زیرزمینم با همکار گلم و امسال خودم با فردای دو رنگ و حرفای دو پهلو و دردای کهن توی کارمم پره نامردای گهن بدتر از اون آدما که همراه توان هم مال توام هم مال خودم هم مال مردم هم مال هنر قصدمه پیله هارو پروانه کنم هه به کمک مردای دورم من عاشق خانواده امم نداشتم حتی پول کارمم ولی سعی کردم سر پناه باشم من عاشق خونه ساختنم یه وقتایی بوده صاف نرم ولی خب از یه سری توله صاف طرم نور دوره ولی هنوز توی راهمم و من یه غول واسه غول آخرم من ندارم حال مهمونی فهمیدم چه حالی داره زندونی منو کار پنهونی یه جورایی خودمون آره کرم بودیم ندارم حال خندیدن فهمیدم که باخت داره جنگیدن میدونم دارم فاز بد میدم ولی خب یه سری چیزا تازه فهمیدم من با چشای بسته بیدارم من خسته از این آدما بسکه مینالن من از درای بسته بیزارم حرفام به دردام بستگی دارن من ترکم آذری غیرتی جدی عادی هرکی هم که بام طرف شد من زیر سوزن خوابیدم از دست یه سری تو زرد نالیدم فکر میکردم رو دست راه میرم نشد برا همینم به دور دستا میرم عاشق تهرونم تو دردا و سرپا موندناش سرما و گرما بودناش مردا و از ما خوب تراش عاشق دلهره تو ترسا و لرزا خوندانش عاشق شعرامم که شب بخونم آروم برات زمزمه کنی با اون لبات آره صد رو دوست دارم من واسه تنها روندنا گریه هامو دوست دارم اشکای سرپا اون هوا بارون هوار داغون فرار دنیا ترس داره از داغون ترا زحمتامو دوست دارم خرج واسه فردا موندنا درسا داره حرفامون برات اتاقمو دوست دارم تخت واسه تنها موندنا هی امیدوارم بلیط بخت واسه فردامون درآد من واسه کاری که نکردم هیچ موقع معذرت نمیخوام میدونم اگه غد نبودم زندگیم مزه بد نمیداد مغزه رد نمیداد و روبروم یه پنج راس یه دیوار و یه فضایی که من دلم نمیخواد یه صدای خسته بند بیکار فکر نکنید که حالا فکر کردم من یه آدم خیلی گنده ام نه با چشمای بسته بیدار این یه آهنگه هرکسی میتونه این جملاتو تکرار کنه و یه من باشه خسته از این آدما بس که مینالن یه من باشه هرمنی که خودش بخواد مثلا من عاشق خونه ساختنم خونمونم قبلا گفتم کجاس کافیه اینو بفهمی و بقیشو بسپاری دست خدا
نظرات کاربران
