ایران من ای جان من ای باور و ایمان من آزاد شو از بند خویش زنجیر را باور نکن اکنون زمان زندگی ست تاخیر را باور نکن حرف از هیاهو کم بزن ازآشتی ها دم بزن از دشمنی پرهیز کن شمشیر را باور نکن خود را ضعیف و کم ندان تنها در این عالم ندان تو شاهکار خالقی تحقیر را باور نکن بر روی بوم زندگی هر چیز میخواهی بکش زیبا و زشتش پای توست تقدیر را باور نکن تصویر اگر زیبا نبود نقاش خوبی نیستی از نو دوباره رسم کن تصویر را باور نکن خالق تو را شاد آفرید آزاده آزاد آفرید پرواز کن تا آرزو زنجیر را باور نکن از گرگ بودن دم نزن انسانم گاهی آرزوست ما از خودی زخم میخوریم بند نفس یک تار موست تو از جنس ما نیستی یک شب به فقرم سر بزن مظلوم گر گشنه بود تیری خورد بر قلب من ایران من ای جان من ای باور و ایمان من گر رو به ظلمت میروی من میدهم این جان و تن ای ساربان آهسته ران من میهنم غم دیده است من را نمیفهمد کسی جز راوی عاشق پرست ایران من ای جانه من ای باور و ایمان من گر رو به ظلمت میروی من می دهم این جان و تن ای ساربان آهسته ران من میهنم غم دیده است من را نمیفهمد کسی جز راوی عاشق پرست
نظرات کاربران
